Zeearend gegarandeerd

De uitstap naar de Blankaart zit al 3 jaren in ons aanbod. Twee keer per jaar trekken we er een dag op uit, een keer eind april, waarbij de focus wat meer op zangvogels ligt, een keer begin augustus wanneer de focus eerder op roofvogels ligt. De Blankaart is een parel in de Westhoek, een nat gebied dat altijd wel een verrassing in petto heeft.
Normaliter staat er een tochtje met de fluisterboot op het programma. Helaas, maar niet onverwacht, heeft de droogte ervoor gezorgd dat het waterniveau van de Blankaart te laag staat om te varen. Dat betekent dat we de deelnemers op voorhand mochten informeren dat we het traject dat we met de boot zouden varen, nu ook al wandelend zouden afleggen. Beentjes insmeren dus!

Met twintig waren we, een overzichtelijke groep met een mooi evenwicht tussen beginnende en gevorderde vogelkijkers. We zorgen dat we voldoende fotografen mee hebben om mooie beelden van de vogels te maken, een persoon die alle waargenomen vogels mooi registreert op waarnemingen.be en dat we voldoende telescopen mee hebben zodat iedereen de gevonden soorten toch duidelijk gezien kan hebben. Omdat niet iedereen een goede verrekijker heeft, laten we onze deelnemers regelmatig ook eens gebruik maken van onze Kite APC gestabiliseerde verrekijkers.

"Straf dat jullie een waarneming van Zeearend 100% garanderen" vertelt één van de deelnemers me bij de start van de wandeling. Een vijftal minuten later roept Wim: "ZEEAREND!" Een glimlach verschijnt op mijn gezicht...

Een mooie start

De eerste waarneming van de dag was een Zeearend, ver weg en wat verscholen in het gebladerte van een boom, maar niettemin onmiskenbaar de koning van de Blankaart, maar daar zijn we niet tevreden mee, dat kan beter, duidelijker...

De eerste zangvogel die we tegenkomen is al onmiddellijk een toppertje, de Graszanger! Eerst laat hij zich horen, zeer duidelijk, maar hij laat zich niet zien. Dat gebeurde wel later op de wandeling, wanneer hij regelmatig over de groep vloog, van de ene kant van het riet naar de andere kant. Het zijn kleine, snelle vogeltjes, ondanks de vele fotografen lukte het niet hem op foto te zetten. Een archieffoto ter illustratie, alle andere foto's in dit artikel werden wel genomen tijdens de uitstap.

We vervolgen onze weg en komen aan bij de eerste kijkhut. Heel praktisch zijn de kijkhutten in de Blankaart niet, de kijkopeningen zijn te klein en in de hoogte uitgesneden, niet handig op de omgeving te scannen. Hier is duidelijk een architect aan het werk geweest die een esthetisch mooie kijkhut heeft gemaakt, maar het was duidelijk geen vogelkijker.

Een deel van de groep was boven in die kijkhut naar een plasje aan het kijken waar enkele steltlopertjes stonden, wanneer plots de gevleugelde woorden "WESPENDIEF VOOR DE HUT!" weerklonken.

Enkele deelnemers hadden in het verleden onze roofvogelcursus gevolgd. Aan die cursus is geen uitstap gekoppeld, maar we raden de mensen wel aan deel te nemen aan de uitstap naar de Blankaart in augustus omwille van de verhoogde kans op meerdere roofvogelsoorten. We zouden in totaal vandaag zes roofvogelsoorten zien: Zeearend, Bruine Kiekendief, Buizerd, Wespendief Sperwer en Torenvalk.

De kenmerken van de Wespendief werden even herhaald, de vogel werkte ook zeer goed mee en cirkelde lang genoeg boven ons zodat alle deelnemers de vogel goed konden observeren. Geen evidente waarneming!

Een ver 'specialleke'

Aangekomen bij de volgende kijkhut werden de telescopen terug geplaatst en de verrekijkers op de prof gesteld: Steltlopertjes! Gezien de lage waterstand bevonden de steltlopertjes zich vrij ver, waardoor goede foto's niet makkelijk waren. We noteerden een Groenpootruiter, twee Bosruiters, enkele Witgatjes, Kieviten en een Tureluur. Wat verder foerageerden een Lepelaar en een Kleine Zilverreiger.

Een plaatselijke vogelkijker maakte ons er op attent dat er in de buurt een Reuzenstern rondvloog, een volgend specialleke. Het duurde niet lang voor we de vogel vonden, helaas bleef deze op grote afstand, te ver om goed waar te nemen, desalniettemin staat hij op de lijst van 66 waargenomen soorten.

We bereikten perfect op schema het kasteel van de Blankaart, waar we in de schaduw konden picknicken, de beentjes even konden laten rusten en de batterij konden opladen om de terugtocht aan te vatten.

De Zeearend werkte zoals gehoopt een pak beter mee dan de allereerste waarneming van de dag. We zagen het juveniele exemplaar in een dode boom zitten, waarna hij (of zij) de vleugels nam en weg vloog. Het verschil tussen een adult en een juveniel exemplaar werd duidelijk aangetoond door Wim. Niet veel later vonden we een adult exemplaar op de top van een boom op een eilandje. Redelijk dichtbij waardoor iedereen de vogel goed kon observeren. Alweer kwamen de verrekijkers en telescopen goed van pas.

Nog een laatste verrassing

De terugweg verliep iets sneller dan de heenweg. We spendeerde minder tijd aan de kijkhutten wanneer er geen nieuwe vogelsoorten te zien waren. Toch hielden we nog eenmaal halt voor een vogelsoort die de meeste deelnemers niet verwacht hadden te zien. Een Koekoek! De adulte exemplaren zijn inmiddels terug vertrokken richting Afrika om er de winter door te brengen. De juveniele exemplaren blijven heel wat langer, ze worden groot gebracht door hun gastheren en zullen een van de volgende weken vertrekken richting het zuiden. We werden verrast door een juveniel exemplaar dat laag overvloog en vervolgens in een boom ging zitten. Hij (of zij) liet zich lang bewonderen, waarvoor dank!

De Blankaart stelt nooit teleur

We hoorden vele tevreden geluiden wanneer we aankwamen aan het eindpunt van de wandeling. Terwijl iedereen genoot van een ijsje werd er nog duchtig nagepraat. Het was een mooie dag, niet alleen wat het weer betrof, ook het aantal vogelsoorten en de kwaliteit van de waarnemingen lag hoog! Rest ons nog enkel de deelnemers te bedanken voor hun enthousiasme en tot een volgende keer!